تاریخ خبر:
3 شهریور 1387
آیت الله علم الهدی: ما
نیامده ایم تابع اصول و ارزش های حاكم بر دنیا باشیم بلكه آمده ایم این
اصول و ارزش ها را دگرگون كنیم.
گفتگو با آیت الله علم الهدی
سخنان دو هفته پیش امام جمعه مشهد در خطبه های نمازجمعه این شهر در
انتقاد از پرچمداری یك ورزشكار زن برای ایران در مسابقات المپیك، واكنش
هایی را در بین برخی افراد برانگیخت كه براساس آن تصمیم گرفتیم ضمن گفت
وگو با حجت الاسلام والمسلمین سیداحمد علم الهدی، استدلال های ایشان را
در مورد موضع گیریشان جویا شویم.
""با تشكر از این كه وقت خود را در اختیار خوانندگان روزنامه خراسان
قرار دادید. لطفا استدلال ها و دلیل مخالفت خود را با پرچمداری كاروان
ورزشی ایران در المپیك توسط یك ورزشكار زن بیان كنید؟
"پس از خطبه های دو هفته پیش بنده در نمازجمعه، برخی افراد اظهارات من
را تخطئه كردند و گفتند این خانم حجاب خوبی داشت و حضور چنین خانمی با
این حجاب كامل در عرصه رقابت های بین المللی و حمل پرچم ایران جنبه
ارزشی داشته است. درحالی كه بحث بنده در مورد حجاب و بی حجابی نبود.
این كه مسئله حجاب در رقابت های بین المللی چقدر نقش دارد، بحث دیگری
است. حرف من این بود كه پیش نیاز فرج امام زمان (عج) و آمادگی مردم
برای فرج آن حضرت، احیای اصول و ارزش های اسلامی است. ما در برابر ارزش
ها و اصول حاكم بر دنیا، اصولی داریم كه احیانا ممكن است منافی با آن
اصول و ارزش ها باشد. ما نیامده ایم تابع اصول و ارزش های حاكم بر دنیا
باشیم بلكه آمده ایم این اصول و ارزش ها را دگرگون كنیم.
امام راحل (ره) كه از ابتدای انقلاب بحث صدور انقلاب را مطرح كردند،
نظرشان این نبود كه لشكركشی كنیم و بخواهیم با حركات نظامی یا نفوذ
سیاسی بر دیگر كشورها استیلا پیدا كنیم صدور انقلاب به معنای صدور ارزش
های ما و جایگزینی آن ها با اصول و ارزش های حاكم بر دنیاست. امروز آن
چه در مسئله زن بر دنیا حاكم است، اصول فمینیسم است. درحالی كه در
مسئله حقوق زن اصولی كه اسلام به آن قائل است، خلاف مبانی فمینیسم است.
حضور ما در عرصه های بین المللی باید نشان دهنده اصول ارزشی مان باشد،
مسئله برابری زن و مرد یك اصل فمینیستی است و اسلام با اصل برابری زن و
مرد مخالف است. زن و مرد ویژگی های ساختاری خاص خود را دارند و براساس
این ویژگی ها در عرصه احساسات و عواطف، فكر و اندیشه و ساختمان جسمانی،
حقوق خاص خود را دارند و نقش خاص خود را در جامعه ایفا می كنند. در
فعالیت های اجتماعی نقش زن نقش خاصی است و نمی تواند نقشی را كه مرد
دارد، داشته باشد، البته این نقطه ضعفی برای زن محسوب نمی شود. زن در
عرصه اجتماع كارهایی می كند كه از عهده مرد ساخته نیست؛ اما اگر بگویم
هركاری كه مرد انجام می دهد زن هم می تواند انجام دهد، حقوق زن را از
بین برده ایم.
""برخی معتقدند از باب صدور ارزش های اسلامی و انقلابی پرچمداری یك زن
برای كاروان ورزشی ما خوب بوده است. برخی هم به اخباری كه پس از آن
داشتیم استناد می كنند كه نشان می داد نحوه پوشش بانوان ایرانی مورد
توجه و تحسین خارجی ها قرار گرفته است.
"بنده چندی پیش جلسه ای با مسئولان فدراسیون های ورزشی بانوان كه اغلب
هم خانم های متدینی بودند، داشتم. حرف این مسئولان نیز این بود كه ما
توانسته ایم مسئله حجاب را برای بانوان ورزشكار، به عنوان یك اصل در
مسابقات بین المللی جا بیندازیم. یعنی این كه می شود یك خانم ورزشكار
در عرصه رقابت های قهرمانی با حفظ حجاب و عفت حضور یابد. در مقابل حرفی
كه بنده داشتم این بود كه ما وقتی می خواهیم یك اصل اسلامی را به عنوان
ارزش در عرصه بین المللی مطرح كنیم، باید فضایی برای ما فراهم شود كه
این اصل را به طور كامل مطرح كنیم، نه این كه آن را در ضدیت با دیگر
اصول خود مطرح كنیم. زمانی كه می خواهیم یك ارزش اسلامی را در عرصه های
بین المللی ترویج دهیم، اگر به صورت كامل و بدون تعارض با دیگر اصول
دینی مطرح كنیم، بهترین اقدام را برای توسعه اصول و ارزش ها و صدور
انقلابمان انجام داده ایم، ولی اگر ارزشی در عرصه بین المللی به طور
ناقص و در تعارض با دیگر اصول و ارزش ها مطرح شود، این نقض غرض است.
متاسفانه بانوان ورزشكار ما در رقابت های بین المللی با وضع نامناسبی
شركت كرده بودند و عكس های آن ها را به مسئولان ورزش بانوان نشان دادم.
من به آن ها گفتم شما فرموده اید زن می تواند با پوشش در مسابقات اسكیت
شركت كند، در حالی كه ژستی كه ورزشكار ما در حال اسكیت گرفته، كاملا ضد
ارزش های دینی ماست. یعنی این اقدام شما دو پیام داشته است: ١ - گفته
اید یك خانم ورزشكار می تواند با پوشش اسكیت كند و ٢ - اعلام كرده اید
مسئله تبرج و انجام حركت های محرك از سوی یك عنصر دینی (دیندار)
بلامانع است. یعنی شما در عین این كه ارزشی را مطرح كرده اید، یك حرام
صددرصد را تجویز كرده اید. اگر مطرح كردن یك اصل ارزشی، در عرصه بین
المللی مبتنی بر تجویز یك محرم شرعی باشد، باید ببینیم از نظر فقهی
درست است یا نه؟ من تصاویری را به این خواهران مسئول نشان دادم كه زن
ورزشكاری با پوشش در رقابت های بین المللی شركت كرده و برنده هم شده
است ولی با مردی كه به وی مدال داده است ، دست داده است. دقت كنید كه
هر دو مطلب منعكس می شود. این جا یك ارزش را صادر كرده ایم ولی در
مقابل ارزش دیگری را نیز پایمال كرده ایم زیرا این نوع ارتباط یك زن
نامحرم با یك مرد اجنبی صددرصد حرام و ضدشرعی است. این كه در یك عرصه
بین المللی مسئله پوشش را برای یك خانم ورزشكار مطرح كنیم خیلی ارزشمند
است ولی باید ببینیم این كار به چه قیمتی انجام شده است؛ ورزشكار زن
دیگری از كشور ما در رقابت های قایقرانی شركت كرده و موفق شده است ولی
پس از آن یك كشور خارجی وی را به استخدام درآورده و همین خانم پس از آن
بدون پوشش و با حالت خیلی زننده در تیم آن كشور بازی كرده است. یعنی ما
آمده ایم خواهر دینی و محجبه خود را در رقابت های بین المللی مطرح كرده
ایم و سپس این فرد تبدیل شده است به یك عنصر صددرصد ضدارزشی در یك تیم
دیگر.
"" آیا نفس حضور بانوان به شرط رعایت پوشش و رفتار اسلامی در رقابت های
بین المللی جایز است؟
" خواهرانی كه در آن جلسه بودند خودشان گفتند در عرصه بین المللی بیش
از آن چه هم اكنون حضور داریم، امكان حضور وجود ندارد. بنده برای آنان
اثبات كردم كه خانمی كه در مسابقات اسكیت حاضر شده چهار عمل حرام مرتكب
شده است. خود مسئولان ورزش بانوان در آن جلسه اعلام كردند ما خانم ها
را فقط در مسابقاتی می توانیم شركت دهیم كه تحركشان كمتر باشد. مثل
تیراندازی و شطرنج. خود این افراد به این جمع بندی رسیدند و آن را هم
تصویب كردند. در آن جلسه ٢تن از معاونان سازمان تربیت بدنی نیز بودند
كه یكی از آن ها معاون فرهنگی سازمان بود ولی دیگری را یادم نیست كه
كدام یك از معاونان آقای علی آبادی بود. آن ها تصویب كردند كه بانوان
در رقابت های ورزشی بین المللی در ورزش های پرتحرك نمی توانند حضور
یابند. در سفر دوم رئیس جمهور به استان نیز در جلسه هیئت دولت، آقای
علی آبادی گفت همان مواردی كه در حضور بنده مصوب شد، در جلسه هیئت دولت
مطرح كنید تا تصویب شود. ولی متاسفانه پس از ٢٥-٢٠ روز در مسابقات بین
المللی تكواندو بانوان شركت كردند. حرف بنده این است كه چرا با توجه به
آن جلسه و مصوباتی كه بود باید بیایند و پرچمدار كشور در المپیك را یك
ورزشكار زن قرار دهند؟ این یك برخورد از سردشمنی با مسائل قبلی بود كه
از نظر اخلاقی خیلی ناجور است و من به عنوان كسی كه این مسئله را مطرح
كرده بودم، از دولت و سازمان تربیت بدنی گله دارم. درحالی كه حامل پرچم
همه كشورها مردان ورزشكار هستند، چرا باید حامل پرچم ما یك زن باشد.
این اقدام یعنی این كه می خواهیم بگوییم از نظر ما زن و مرد باهم برابر
هستند و این همان نگاه فمینیسم است. امام راحل (ره) در سال ١٣٤١ در بحث
اعلامیه هایی كه در مورد انجمن های ایالتی و ولایتی مطرح شده بود،
تصریح فرمودند اگر كسی قائل به برابری زن و مرد باشد، بدعت گذار است.
بنده در این خصوص استناد كردم به فرمایش حضرت زهرا(س) و امیرالمومنین
امام علی (ع) كه فرموده اند «المراة ریحانه و لیست بقهرمانه» در حالی
كه ما با عملكرد خود برعكس آن می گوییم یعنی می گوییم المراة قهرمانه!
"" از بعد ایجابی آن عرصه هایی كه زنان می توانند در آن حضور پیدا كنند
چه عرصه هایی است با چه ملاك هایی؟
" ما در جامعه دو عرصه فعالیت داریم. یكی عرصه فعالیت های فیزیكی و
دیگر عرصه فعالیت های احساسی كه عرصه فعالیت های زنان است. در تاریخ
اسلام نیز آن جا كه حضرت زهرا(س) وارد فعالیت شده اند دقیقا عرصه ای
است كه هیچ مردی حتی امیرالمومنین امام علی(ع) نمی تواند وارد شود ؛
زیرا در آن عرصه، مجال فعالیت مردان نبود. در جریان انقلاب كربلا نیز
در حالی كه حجت بالغه الهی امام سجاد(ع) حضور دارند، حضرت زینب(س) صحبت
می كنند. زیرا در آن عرصه، جای احساس و عاطفه بود. همچنین در مورد
فعالیت های اجتماعی و سازندگی اگر فكر و احساس زن وارد شود، فوق العاده
عمل می كند اما عرصه ای كه مبتنی بر كار فیزیكی باشد و نیاز به ارتباط
با مردان، اسلام جلوی فعالیت زن را گرفته است. این گونه نیست كه حضور
زن در عرصه اجتماع به همراهی فعالیت های زنان و مردان برگردد. این
مسائل باید در سیاست گذاری ها و برنامه ریزی های كلان جامعه دیده شود.
عرصه هایی از فعالیت ها از عهده مرد برنمی آید و بر عهده زن است. عرصه
هایی نیز كه نیازمند به ارتباط بین زن و مرد نیست -مثل برنامه ریزی و
مسائل مطالعاتی و تحقیقاتی- در آن عرصه ها زنان می توانند فعال باشند.
با این حال تصور نكنیم هر جا كه عرصه فعالیت مردان است، زنان نیز می
توانند فعالیت كنند. باید برای این مسائل در سطح كلان برنامه ریزی كنیم
و نباید برنامه دیگران را به خود دیكته كنیم. آن چه در اعلامیه حقوق
بشر به عنوان تساوی زن و مرد مطرح می شود، مبتنی بر اصول فمینیسم است و
اسلام ضدفمینیسم است. برنامه ریزی ها باید برای اداره یك امت اسلامی
باشد نه یك جامعه هم زیستی. یعنی مسئولان چه در مجلس و چه در مراكز
كارشناسی دولت بگویند كه برای هدایت امت اسلامی چه كاری می خواهند
بكنند.همچنین در پایان باید گله ای هم از برخی سایت های اینترنتی و
رسانه ها داشته باشم كه با سخنان من برخورد كرده اند. من از این افراد
می خواهم حداقل صحبتم را گوش كنند و سپس با آن برخورد كنند. به صرف این
كه تیتری از بنده چاپ شد، سریع موضع نگیرند.زیرا حرف بنده تحلیلی است و
برای حرفم استدلال دارم و این حق بنده است كه استدلالم شنیده شود و سپس
با آن برخورد و استدلالم را رد كنند.البته می دانم كه روزنامه ها نمی
توانند به علت محدودیت جا فضای زیادی به مطالب نماز جمعه و خطبه های
بنده اختصاص دهند باید گزارش از آن تهیه كنند كه البته اغلب این گزارش
ها هم دقیق و فنی است؛ ولی در آن ها استدلال هایم ذكر نمی شود و نتیجه
حرف هایم مطرح می شود لذا اگر كسی می خواهد حرف بنده را رد كند اول
استدلال های من را بشنود و اگر قانع نشد استدلالم را رد كند. این شیوه
كه برخی سایت های اینترنتی با تمسخر و استهزا بخواهند با گفته های بنده
برخورد كنند شیوه معقولی نیست و حتی نباید با یك فرد نامسلمان نیز این
گونه برخورد شود.
منبع خبر: خراسان
